Παρασκευή 5 Απριλίου 2019

Συναυλία στο θέατρο Πέτρας

40 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΗΒΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ LIVE ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
 Απόσπασμα από τις πολλές και υπέροχες συναυλίες που έχουν δοθεί στο θέατρό μας.



K. Αγαπάμε Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
Ν. Ακούμε και γνωρίζουμε όλα τα τραγούδια του!
Δ. Τον ακολουθούμε στις συναυλίες του!
Σ . Και πόσο μάλλον όταν έρχεται να παίξει στην Πετρούπολη!
Χ. Πολλές γενιές έχουν μεγαλώσει με τη μουσική του!
Κ  Είναι από τα λίγα πράγματα που συμφωνούμε με τους γονείς μας!
Δ. Ρε Billara, δε θα γεράσεις ποτέ !
ΒΑΛΒΗ. Με καράβι την κιθάρα σου !
ΤΟΜΑΝΤΖ . Και παντιέρα τη φωνή σου !
Κ. Κι όπως είπες εκείνο το βράδυ, απόψε θα σπάσουν τα βράχια!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Βασίλη ζούμε για να σ΄ακούμε !!!

Τμήμα Γ΄ Συντηρητών και οι καθηγήτριες

Συνέντευξη με τον Loni

Επειδή αγαπάμε το γκράφιτι και έχουμε μερικές απορίες γι΄αυτό και θέλοντας να γνωρίσουμε καλύτερα έναν γκραφιτά, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μερικές ερωτήσεις για να πάρουμε μια συνέντευξη. Βρήκαμε τον LONI, ο οποίος δέχτηκε με χαρά να απαντήσει στις ερωτήσεις μας, αλλά επειδή δεν προλαβαίναμε να συναντηθούμε όλοι μαζί, η συνέντευξη έγινε τηλεφωνικά.  Στην πορεία μας βγήκαν και μερικές ερωτήσεις που δεν τις είχαμε σκεφτεί από πρίν και μάθαμε αρκετά πράγματα που δεν γνωρίζαμε. Διαβάστε τη!

Ακούμε για graffiti και για street art. Υπάρχει διαφορά μεταξύ τους και ποιά είναι;
Ναι, υπάρχει διαφορά. Υπάρχουν street artists που κάνουν χαρτοκοπτική ή mixed media όχι μόνο spray.  Η street art είναι νέος όρος.
Για παράδειγμα ένας απόφοιτος της Καλών Τεχνών μπορεί να κάνει τέχνη του δρόμου με κολάζ ή πινέλο. Να το φτιάξει στο σπίτι και να το κολλήσει στον τοίχο. Αυτό είναι street art, δεν είναι γκράφιτι. To graffiti είναι μόνο spray και γράμματα.

Εσύ πού κατατάσσεις τον εαυτό σου;
Στο graffiti φυσικά. Το ολοκληρωμένο graffiti αποτελείται από το character και το lettering. Αντίστοιχα, υπάρχουν οι characterάδες και οι styleάδες. Μπορεί να δουλεύω δηλαδή με μια ομάδα και να κάνει άλλος το lettering, άλλος το styling.

Πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το graffiti;
Είμαι καθαρά επηρεασμένος από τον δρόμο. Στη Ν. Ιωνία που ζούσα τη δεκαετία του ΄80 το είδα πρώτη φορά. Τότε δεν υπήρχε internet για να το ψάξω κι έτσι παρατηρούσα τα άτομα που έκαναν graffiti και ακολουθούσα τα βήματά τους. Ζωγράφιζα συνέχεια από πολύ μικρός. Κι έτσι συνέχισα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

Ασχολείσαι μόνο με αυτό;
Όχι, εργάζομαι σαν ιδιωτικός υπάλληλος. Το graffiti το κάνω στον ελεύθερο χρόνο μου. Ξεκίνησε σαν hobby κι έτσι θα παραμείνει. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει μέλλον για να ασχοληθείς αποκλειστικά με αυτό.

Αισθάνεσαι ότι το graffiti στην Ελλάδα έχει την αναγνώριση που του αξίζει από τον κόσμο;
Ο κόσμος τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να το μαθαίνει και να το αναγνωρίζει. Οι καλλιτέχνες έχουν αρχίσει σιγά σιγά να ανεβάζουν το επίπεδο. Παράλληλα, με τη χρήση του internet και γενικά των μέσων επικοινωνίας η δουλειά τους έχει αρχίσει να τραβάει την προσοχή και να φέρνει τον κόσμο πιο κοντά.

Πώς ανταποκρίνεται ο κόσμος στα έργα σου;
Άλλα μπορεί να αρέσουν, άλλα όχι, δεν με πειράζει. Η αναγνώριση του κόσμου είναι σημαντική, αλλά τα έργα πρέπει πρώτα να αρέσουν σε μένα. Δημιουργώ κάποια πιο σκοτεινά έργα αλλά και άλλα που σίγουρα τραβούν περισσότερο την προσοχή. Όπως ο Κωστής Παλαμάς που αν το γνωρίζετε βρίσκεται στην ομώνυμη οδό (Κ.Παλαμά). Είναι ένα έργο που σηματοδοτεί την περιοχή και επίσης αγγίζει κόσμο που δεν ασχολείται με το graffiti.

Ποια διαδικασία χρησιμοποιείς για να δημιουργήσεις ένα graffiti;
Κάποιες φορές πριν ξεκινήσω κάνω ένα προσχέδιο στο χέρι. Συνήθως είναι απλώς ένα σκίτσο, δεν βάζω ούτε χρώμα, το χρησιμοποιώ απλώς για να έχω ένα σημείο αναφοράς. Χρώμα δηλαδή δεν βάζω απαραίτητα στο προσχέδιο, το αφήνω για τη στιγμή που φτιάχνω το graffiti. Άλλες φορές κάνω free style, δηλαδή αρχίζω να σχεδιάζω απευθείας στον τοίχο χωρίς προσχέδιο.



Ο βανδαλισμός των graffiti είναι σημαντικό πρόβλημα σε αυτή τη μορφή τέχνης; Σε ενοχλεί;
Παλιότερα οι γκραφιτάδες δεν πείραζαν τα έργα των άλλων. Σήμερα υπάρχει πρόβλημα, δεν υπάρχει σεβασμός κι αυτό δεν αρέσει σε κανέναν. Για να δημιουργηθεί ένα έργο αφιερώνεις χρόνο, κόπο και συναίσθημα. Σαφώς και είμαι κατά.
Κάποιοι προφανώς θεωρούν ότι επειδή είναι στον δρόμο, δεν υπάρχουν όρια. Συμβαίνει συνήθως από τα πιο νέα μέλη. Οι παλιοί γνωριζόμαστε μεταξύ μας και σεβόμαστε το έργο του άλλου. Τουλάχιστον όποιος το κάνει, ας φροντίσει αυτό που θα φτιάξει να είναι καλύτερο από το προηγούμενο, όχι απλώς να το καταστρέφει.

Μήπως το κάνουν επειδή θεωρούν το graffiti εφήμερο;
Πολλές φορές αν ένα έργο μου αλλοιωθεί ή καταστραφεί το διορθώνω ή το αντικαθιστώ με ένα νέο. Ναι, μπορεί να το θεωρούν εφήμερο. Αλλά δεν βγαίνει νόημα από αυτό. Υπάρχουν πολλά κενά σημεία που μπορούν να κάνουν graffiti. Κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορώ να το δεχτώ ... ούτε τους συγχωρώ ούτε τους δικαιολογώ.

Τι θα μπορούσε να γίνει για να μειωθεί το φαινόμενο του βανδαλισμού;
Θα μπορούσε να ασχοληθεί η πολιτεία ώστε να γνωρίσει ο κόσμος καλύτερα το graffiti και να το σεβαστεί περισσότερο. Αν υπάρχει πρόβλημα βρίσκεται στην παιδεία που έχει το κάθε άτομο, το τι απόψεις έχει σχηματίσει από το περιβάλλον και το σπίτι του. Το 2019 δε νομίζω ότι υπάρχει γονιός που θα πει στο παιδί του ότι το graffiti είναι κακό...
Για παράδειγμα, θα μπορούσε η πολιτεία να δώσει βήμα στην παιδεία. Οι δάσκαλοι και γενικά το σχολείο να προωθήσουν το graffiti ώστε να μπορέσουν τα παιδιά να το γνωρίσουν καλύτερα και να εκφραστούν μέσα από αυτό. Επειδή τα παιδιά είναι εκ φύσεως αντιδραστικά, αν τα προκαλέσεις και τους πεις ότι κάτι είναι κακό μπορεί να πάνε κόντρα από αντίδραση. Αν τους δείξουν ότι το εκτιμούν, μπορεί να καταφέρουν να μειώσουν έως και 100% τον βανδαλισμό.
Επίσης ο δήμος θα μπορούσε να προωθήσει αυτή τη μορφή τέχνης διοργανώνοντας φεστιβάλ ώστε ο κόσμος να δει πώς φτιάχνεται ένα έργο, να εκτιμήσει τους καλλιτέχνες και τη δουλειά τους.
Το graffiti και γενικά η τέχνη μπορεί να τραβήξει έναν νέο από την παρανομία, τη βία ή τα ναρκωτικά. Εμένα με ηρεμεί και αισθάνομαι αφοσιωμένος σε αυτό. Όταν δουλεύω είμαι εγώ και το έργο μου, δεν με νοιάζει τίποτε άλλο.

Αυτά μας είπε και μπράβο του! Βρήκαμε τις απαντήσεις του πολύ ενδιαφέρουσες και φαίνεται ψαγμένο και σωστό άτομο. Μας έκανε να δούμε το graffiti κι από μια άλλη πλευρά.
Βασίλη ευχαριστούμε πάρα πολύ, συνέχισε να ομορφαίνεις την πόλη μας!

...και για όσους ενδιαφέρονται να παρακολουθήσουν τη δουλειά του,

μπορούν να μπουν στη σελίδα του στο facebook:



 https://www.facebook.com/loni.eightyfive/

Άννυ, Ευτυχία, Κωνσταντίνος.

Επίσκεψη στην πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων

Φέτος γνωρίσαμε κι αγαπήσαμε τα χαρακτικά. Αυτές τις μέρες μας δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουμε ένα κομμάτι της Ιαπωνικής τέχνης που όμως έχει κι αυτό σχέση με την Ελλάδα και την τέχνη της Ευρώπης γενικότερα. Πώς; Ελάτε να σας εξηγήσουμε!





Η Πινακοθήκη του δήμου Αθηναίων στο Μεταξουργείο, φιλοξενεί μια έκθεση για την "Ιαπωνία και το Βιβλίο" που παρουσιάζει έργα από τη συλλογή του Μουσείου Ασιατικών Τεχνών της Κέρκυρας με εξαιρετικές πρωτότυπες έγχρωμες ξυλογραφίες του 19ου αι. από το καλλιτεχνικό ρεύμα Ukiyo-e (που σημαίνει εικόνες ενός ρέοντος κόσμου), τις σπάνιες εκδόσεις του Λευκάδιου Χερν, τις εικονογραφήσεις στις φανταστικές ιστορίες και manga του Hokusai.



Αγαπάμε και το manga. Είδαμε υπέροχα έργα του Katsushika Hokusai, εμπνευστή των σημερινών manga - κινούμενα σχέδια και κόμικς! Τα φαντάσματά του ήταν μαγικά και τρομακτικά συγχρόνως! Οι Ιάπωνες λατρεύουν το φανταστικό, το μαγικό, το παραμυθένιο. Το Ukiyo-e επηρέασε σημαντικά κινήματα στην δύση όπως ο Ρεαλισμός, ο Συμβολισμός, ο Ρομαντισμός και ο Ιμπρεσιονισμός.




Στην διάρκεια της ξενάγησης που μας έκανε η μουσειολόγος κ. Στέισι Βεντούρα, είδαμε μια ενδιαφέρουσα βραβευμένη ταινία μικρού μήκους που την έφτιαξε ο Παναγιώτης Ράππας  και είναι βασισμένη σε διήγημα του Λευκάδιου Χερν. Λέγεται "η πηγή της νιότης". Δείτε την οπωσδήποτε! 
Kαι...
Σας λέει κάτι το όνομα Λευκάδιος Χερν; Ε, ναι, ήταν Ελληνικής καταγωγής! Γεννήθηκε στη Λευκάδα από Ελληνίδα μητέρα και πατέρα Ιρλανδό. Στα 40 του πηγαίνει για δουλειά στην Ιαπωνία, παντρεύεται Ιαπωνέζα και μένει εκεί που ηρεμεί, κάνει οικογένεια και βρίσκει τον πραγματικό εαυτό του. Γράφει πολλά βιβλία στα Αγγλικά για τους Ιαπωνικούς μύθους και παραδόσεις με τρόπο που να είναι κατανοητός για τους Δυτικούς. Δείχνει τα υπέροχα τοπία της Ιαπωνίας και εκτός από τις φανταστικές ιστορίες, τις εικόνες της καθημερινής ζωής. Οι Ιάπωνες τον κατατάσσουν στους εθνικούς τους συγγραφείς.







Και το καλύτερο; Στο τέλος πήγαμε στο πίσω κτίριο της πινακοθήκης που μας υποδέχτηκε η εικαστικός κ. Έφη Τσουλουχοπούλου και μας έκανε εργαστήριο χαρακτικής! Δημιουργήσαμε! Μας εξήγησε λεπτομερώς την τεχνική της εκτύπωσης. Χαράξαμε και εκτυπώσαμε έργα με μήτρες από λινόλεουμ, χρησιμοποιώντας ειδικά μελάνια. Καλό το tip με τη χρήση κουταλιών! Λερωθήκαμε και το ευχαριστηθήκαμε...
Ήταν μια καταπληκτική μέρα, ευχαριστούμε πολύ!

Μαρία, Κώστας, Ναταλία, Διονυσία, Χριστίνα, Δημήτρης

Πέμπτη 4 Απριλίου 2019

Το πριν και το τώρα της πόλης μας

Σκέφτηκα να παρουσιάσω την πόλη μας όπως ήταν παλιά και όπως είναι τώρα. Έψαξα και βρήκα παλιές φωτογραφίες της Πετρούπολης. Ακολουθούν φωτογραφίες στις οποίες βλέπετε τα σημεία αυτά όπως είναι σήμερα. 



Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου πριν και μετά.



Το θέατρο Πέτρας πριν και μετά

To φουγάρο.






Η οδός Πετρουπόλεως πριν και μετά.




Η πλατεία Ηρώ πήρε το όνομά της από το σινεμά Ηρώ που βλέπετε παρακάτω.



Το σινεμά όταν γκρεμίστηκε.



Η πλατεία Ηρώ όπως είναι σήμερα. Τα παγκάκια τα έχει ζωγραφίσει το ΕΠΑΛ Πετρούπολης!

Κώστας Μ.

Θανάση πάρε τ'όπλο σου!


To 1972 προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία "Θανάση πάρε τ'όπλο σου" με τον αξέχαστο Θανάση Βέγγο. Η σκηνοθεσία ήταν του Ντίνου Κατσουρίδη, ο οποίος πριν αρκετά χρόνια είχε εξομολογηθεί πως του άρεσε η περιοχή μας, "επειδή ήταν ψηλά".
Στα πρώτα 4 λεπτά της ταινίας, είναι εμφανές πως έχει γυριστεί στην περιοχή Πανόραμα.
Παρατηρήστε στο παρακάτω απόσπασμα από την έναρξη της ταινίας, πόσο αραιοκατοικημένη ήταν τότε η συνοικία μας.

Η τοποθεσία που υπάρχει ακόμα αυτό το σπίτι, είναι οδός Καββαδία 3...


Κώστας Μ.

Δέκα λόγοι για να έρθει κανείς στην Πετρούπολη!

Για να φτάσεις με αυτοκίνητο στην Πετρούπολη χρειάζονται από 30 λεπτά μέχρι 1 ώρα. Αν θες να χρησιμοποιήσεις το μετρό, ο πιο κοντινός σταθμός σ΄αυτήν είναι η  Ανθούπολη. Πιάνεις τη Θηβών και μετά στρίβεις δεξιά προς το τέρμα της  τελευταίας πόλης στα βορειοδυτικά της Αθήνας.


Με τόση έρευνα που έχουμε κάνει για την περιοχή μας, μας ήρθε κι η ιδέα να ρωτήσουμε  δέκα κάτοικους να μας πουν ένα λόγο για να έρθει κάποιος στην Πετρούπολη.
 Να τι μας απάντησαν:

-Για το ωραίο της κλίμα. Το κλίμα της είναι  ξηρό, και οι Πετροπουλιώτες γεμίζουν τα πνευμόνια τους με καθαρό αέρα, αγναντεύουν την Αθήνα και αισθάνονται αυτάρκεις στο βασίλειό τους.
Γιοβάννα Κωτσιοπούλου  Διευθύντρια ΕΠΑΛ Πετρούπολης.


-Για το αμφιθεατρικό της χτίσιμο και την ομαλή της ρυμοτομία. Μια πόλη ανθρώπινη που όλες οι υπηρεσίες είναι προσβάσιμες.
Σταυρούλα Μπιζίμη υποδ/ντρια ΕΠΑΛ Πετρούπολης.


-Για μια βόλτα στο Άλσος του Αγίου Δημητρίου, στους πρόποδες του βουνού, για να αποκτήσεις μια αίσθηση εξοχής και να σκεφτείς ότι η Αθήνα βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά.
Νίκος Παπαμιχαλόπουλος υποδ/ντης ΕΠΑΛ Πετρούπολης.

Για τις πολλές, σημαντικές εκδηλώσεις και μαθήματα του Πνευματικού και του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου μας. Όσοι ενδιαφέρεστε ψάξτε το, θα βρείτε σίγουρα κάτι που θα σας αρέσει.
Μίνα Τσαγκάδα, τέως πρόεδρος γονέων και κηδεμόνων ΕΠΑΛ Πετρούπολης.

-Για το φεστιβάλ με μαθητικά συγκροτήματα που πραγματοποιείται κάθε Άνοιξη στο Πάρκο του Αγίου Δημητρίου.
Μάικ, χορευτής.

-Για να συναντήσεις τη νεολαία της Πετρούπολης στην πλατεία Ηρώ (υπήρχε παλιά κινηματογράφος μ΄αυτό το όνομα). Κορίτσια και αγόρια που συζητούν στα παγκάκια μέχρι αργά το βράδυ.
Πέτρος, ιδιοκτήτης περιπτέρου στην 25ης Μαρτίου.


-Για το Δημοτικό Θερινό Κινηματογράφο του δήμου, για απολαυστικές βραδιές και πολλά αφιερώματα.
Βασίλης Τζήκας, Καθηγητής.

-Για την «αεροφωτογραφική» θέα από το Terra Petra και το Άπολις. Ιδανικός προορισμός για τους Αθηναίους, χώρος εύκολα προσβάσιμος για εμάς. Με βολεύει πολύ και η παιδική χαρά στο Άπολις. Πίνεις τον καφέ σου και έχεις οπτική επαφή με το παιδί σου που παίζει δίπλα!
Ελευθερία, μητέρα μαθητή και μιας κόρης 8 χρονών.

-Σε μόλις 10 λεπτά από την πλατεία της Πετρούπολης, μπορείς να βρεθείς στην κορυφή του Ποικίλου Όρους, του χαμηλού βουνού (446m) που απλώνεται κατά μήκος όλου του δήμου στη βορειοδυτική πλευρά του. Η θέα κόβει την ανάσα και είναι ιδανικός προορισμός για περπάτημα, τρέξιμο ή ποδηλασία μέσα στους δασικούς δρόμους του όρους.
Γιάννης, μέλος ορειβατικού συλλόγου Πετρούπολης.


-Για το πανέμορφο Θέατρο Πέτρας, στη θέση του παλιού λατομείου Αίμος, που φιλοξενεί κάθε χρόνο το δημοφιλές φεστιβάλ Πέτρας.
Γιώργος Γκούμας, Διευθυντής 5ου ΕΚ Ιλίου.

Αυτά μας είπαν, αλλά θέλουμε κι εμείς να προσθέσουμε.....
- Γιατί έχουμε τα πιο όμορφα κορίτσια!
- Ε, και τα αγόρια δεν πάνε πίσω!

Ευτυχία, Ελένη, Στέλλα, Μαργαρίτα, Κώστας, Άγγελος.